




OPIS

hegemoński krążownik gwiezdny (Hegemone Stharr Cruisseuix) //
skrt. HSC // jednostka wojenna Triumwiratu, opracowana i wykonana przy współpracy Imperial Bureau of Military Projects, Hegemone de Guerre Fabriqueix i Magravairischedurchstahlwerkstätten AG, mająca zastąpić krążowniki klasy nostrium. Pomyślana jako okręt liniowy i jednocześnie jednostka zwiadu elektronicznego, działająca samodzielnie daleko w głębi wrogiego terytorium, weszła na stałe do służby w pod koniec 2010 roku.

W okresie zaraz po Upadku Serwerów Flota Hegemonii bardzo potrzebowała statków zdolnych przeciwstawić się okrętom Nowego Baatoru, w większości przejętym od resztek Imperium. W nowej rzeczywistości Dziewięciu Piekieł, obfitującej w zmieniające się chaotycznie pasy nieciągłości, nagle pojawiające się skupiska osobliwości, potężne siły pływowe czy tak prozaiczne, ale niebezpieczne wyziewy sprężonych gazów z wciskajacego się wszędzie Limbo, stare wersje diabelskich jednostek liniowych, tj. krążowników klasy nostrium, niszczycieli klasy helliumer i pancerników klasy archangel, okazały się zbyt "delikatne" i zawodne, w porównaniu do bardziej topornych, ale zarazem bardziej wytrzymałych okrętów imperialnych. W tym wypadku nie miało znaczenia wyszkolenie załóg, okręty Nowego Baatoru, dawniej imperialne, były lepiej dopasowane do zmiennych warunków.

Pierwszy prototyp,
Cariboor, stworzony w krasnoludzkich biurach projektowych
Ingenieurskantoor voor Scheepsbouw, został oblatany sześć miesięcy po Upadku Serwerów. Nie licząc paru defektów w adoptowaniu diabelskiego napędu natychmiastowego, szczególnie błędów w przeliczaniu translokacji i niespójności w systemie person drugiego poziomu (które rozwiązano poprzez porozumienie z Hegemone de Guerre Fabriqueix, które pracowało wówczas nad własnym projektem okrętu), okręt przeszedł do kolejnej fazy, tj. testów z zastosowaniem systemu
Bliezflug.

Projekt
Bliezflug, krasnoludzka wersja napędu natychmiastowego, zakładał zdolność okrętu liniowego do natychmistowego przemieszczania się po polu bitwy i poza nim, co do tej pory zarezerwowane było tylko do jednostek wielkości myśliwca, ze względu na wielkość pola transpolacji, czas przeliczania punktu skoku i wymierność działań bojowych pod wpływem niekorzystnych warunków zewnętrznych. Krasnoludzcy inżynierowie stworzyli w tym celu generator pola, który utrzyma strukturę okrętu w niezmienionym stanie podczas skoków natychmiastowych bez konieczności przebywania w punktach tanslokacji.

W efekcie powstały dwa kolejne prototypy,
Typpe XVII i
Typpe XXI. Pierwszy ze względu na kolosalne rozmiary stał się zaczątkiem nowego typu pancernika, spearcryera. Natomiast drugi, po włączeniu do projektu Imperial Bureau of Military Projects, stał się podstawą do seryjnej produkcji. Lancryer, bo tak zaczęto nazywać nowy okręt, jako upamiętnienie bitwy Hegemonii z Unią Nowego Baatoru nad Lancryer Plateau, stał się podstawą Floty Hegemonii i Triumwiratu.

Pomimo skomplikowanego procesu obróbki stopów użytych do produkcji kadłuba i płatów lotnych i materiałami dostępnymi wyłącznie na Magravaire Plateau, do 2013 roku udało się wyprodukować sześć jednostek tego typu: MHSC
Quantum Norum, MHSC "
Erudis Coutteneaster, HSC
Naera Terbonucalais, HSC
Aeireum Impervensis, HSC
Temporis Semperrum i IMHSC
Emptifeer Shtill.


SPECYFIKACJA TECHNICZNA (w tym wypadku HSC
Temporis Semperrum):


Rozmiary:

- długość: 946 m

- szerokość: 312 m

- wysokość 268 m


Uzbrojenie:

- sto pięćdziesiąt sześć dział energetycznych

- sto szesnaście wyrzutni IMD

- tysiąc czterysta trzydzieści wyrzutni K-K

- szesnaście bojowych axerów

- sześć lanc

- cztery wyrzutnie HIMD


Systemy obronne:

- kadłub krystaliczny z tłumieniem drgań

- tarcze wspomagane przez generatory pola

- system cybernetyczny z sto dwudziestoma ośmioma personami pierwszego poziomu

- bierny system walki elektronicznej


Napęd:

- generatory belfegora, służace do manewrowania

- silniki azraela, główny napęd w trybie gwiezdnym

- napęd natychmiastowy, napęd
Bliezflug (możliwość działania poza wyznaczonymi punktami translokacji, dzięki generatorom pola)


Zwrotność:

- przeciętna, przy użyciu
Bliezflugu znakomita


Zasilanie:

- cztery reaktory AM
6


Dodatkowe:

- sześć szwadronów myśliwców naglarfar w niszach startowych (siedemdziesiąt dwie maszyny)

- dwa szwardrony bombowców wogelfar w hangarach bojowych (dwadzieścia cztery maszyny)

- dwa bataliony golemów bojowych (sześćdziesiąt dwie maszyny różnych typów: valkirie, mandrake, marauder, goliath i behemot)


= = =